Âteş gibi bir nehr akıyordu
Rûhumla o rûhun arasından,
Bahsetti derinden ona hâlim
Aşkın bu unulmaz yarasından.
Vurdukça bu nehrin ona aksi,
Kaçtım o bakıştan, o dudaktan;
Baktım ona sessizce uzaktan,
Vurdukça bu aşkın ona aksi
Ahmet Haşim 1933 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Parıltı Şiirinin Açıklaması
İki dörtlükten oluşan şiirde konuşan kişi, kendi ruhuyla sevdiği kişinin ruhu arasından ateş gibi bir nehrin aktığını söyler. Aşkın iyileşmez (“unulmaz”) yarasından duyduğu acıyı, hâli derinden ona anlatmıştır. İkinci dörtlükte bu nehrin yansıması karşısındakine vurdukça şair onun bakışından ve dudağından kaçtığını, ona sessizce uzaktan baktığını anlatır. Şiir “Vurdukça bu aşkın ona aksi” dizesiyle biter; ilk dizelerdeki ateşten nehir böylece açıkça aşkın kendisine dönüşür. Başlıktaki parıltı, bu ateşli nehrin karşıdakinin yüzüne vuran yansıması olarak okunabilir. Şiirde aşk hem iki ruhu birbirine bağlayan hem de âşığı uzak durmaya iten bir güç olarak görünür; şair sevdiğine yaklaşmak yerine onu uzaktan seyreder.
Parıltı Ana Fikri
Aşk iki ruh arasında ateşten bir nehir gibi akar; âşık bu yakıcı duygunun etkisiyle sevdiğine yaklaşamaz, onu uzaktan seyreder.
Teması
Aşk ve uzak duruş