Ve ansızın suya etmekle mâh-ı dûr sukut
Miyâh-ı ruhumu andırdı safha-i tâlâb:
O ruh içinde muzî bir garîb nilüfer
Bütün elemlerin üstünde müncelî ter ü tâb...
Ahmet Haşim 1933 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Gece Yarısı Şiirinin Açıklaması
Tek dörtlükten oluşan bu kısa şiir, uzaktaki ayın (“mâh-ı dûr”) birdenbire suya düşen görüntüsüyle başlar. Ayın suya düşmesiyle havuzun yüzeyi (“safha-i tâlâb”), şairin ruhunun sularına benzer. O ruhun içinde parlak, garip bir nilüfer belirir; bu nilüfer bütün acıların üstünde taze ve parıltılı (“ter ü tâb”) biçimde görünür. Şiirde dış dünya ile iç dünya iç içe geçer: Havuz ruhun aynası olur, aydan suya düşen ışık ise ruhun derinliğinde açan bir çiçeğe dönüşür. Haşim'in sembolist dili kesin bir anlam vermekten çok, gece yarısının sessizliğinde acılara rağmen ruhta beliren bir aydınlığı sezdirir. Şiir, birkaç dizede manzara ile ruh hâlini tek bir imgede birleştirir.
Gece Yarısı Ana Fikri
Gece yarısı suya düşen ay ışığı, ruhun derinliklerinde acıların üstünde açan parlak bir çiçek gibi görülür.
Teması
Ay, su ve iç dünya