Bir gamlı hazanın seherinde
Israra ne hâcet yine, bülbül!
Bil, kalbimizin bahçelerinde
Can verdi senin söylediğin gül!
Savrulmada gül şimdi havada
Gün doğmada bir başka ziyâda...
Ahmet Haşim 1933 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Bülbül Şiirinin Açıklaması
Altı dizelik şiirde şair, hüzünlü bir sonbahar (“hazan”) sabahında öten bülbüle seslenir. Ona ısrar etmesine gerek olmadığını söyler; çünkü bülbülün şarkılarında söylediği gül, “kalbimizin bahçelerinde” can vermiştir. Gül ile bülbül, eski şiirde sevgili ile âşığın bilinen simgeleridir; burada gül kalpte öldüğü için bülbülün şarkısı da karşılıksız kalmış görünür. Son iki dizede gül şimdi havada savrulmakta, gün ise başka bir ışıkla doğmaktadır. Şiir, aşkın ya da coşkunun bittiği bir iç dünyayı mevsim değişimiyle anlatır: Bahar gibi gül de geride kalmıştır ve bülbülün sesi o eski duyguyu geri getiremez. Kısa ve yoğun dizeler, sonbaharı bir bitişin ve vedalaşmanın zamanı olarak gösterir.
Bülbül Ana Fikri
Kalpteki aşk ya da coşku söndüğünde, onu dile getiren şarkı da anlamını yitirir; geçen mevsim geri gelmez.
Teması
Sonbahar ve biten aşk