Yolum asfalt,
Yolum toprak,
Yolum meydan,
Yolum gökyüzü
Ve ben neler düşünüyorum!
Aşkı, yağmuru,
Tramvay sesini,
Otelciyi..
Ve bir mısra mırıldanıyorum
Sıcak bir yemek lezzetinde.
Postacı, jandarma ve işsiz
Hâlâ gidip geliyorlar.
Yalnız Niyazi oturuyor,
Rahmetli Süleyman Efendinin oğlu,
Kahvede.
Ajans dinliyor, düşünüyor:
"Harp olur mu,
Kıtlık olur mu?" diye.
Yahut o da biliyor,
Yakında muharebeye gideceğini.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Veda Şiirinin Açıklaması
Yola çıkan birinin düşünceleri, vedanın ilk bölümünü oluşturur. Yolu asfalt, toprak, meydan ve gökyüzüdür; aklında aşk, yağmur, tramvay sesi ve otelci vardır. Sıcak bir yemek lezzetinde bir dize mırıldanır. İkinci bölümde geride kalan yerin hayatı anlatılır: Postacı, jandarma ve işsiz gidip gelmektedir. Yalnız Niyazi, rahmetli Süleyman Efendi'nin oğlu, kahvede oturup ajans dinler ve savaş ya da kıtlık olup olmayacağını düşünür. Son dizede bu kaygı keskinleşir: Belki o da yakında savaşa gideceğini biliyordur. Vedanın hafif havası, savaşın yaklaştığı sezgisiyle gölgelenir; şiir, kişisel bir ayrılıkla toplumsal bir tedirginliği yan yana koyar.
Veda Ana Fikri
Yola çıkan kişinin hafif düşünceleri, geride kalanların savaş ve kıtlık kaygısıyla gölgelenen bir veda sahnesine dönüşür.
Teması
Veda ve savaş kaygısı