Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Seni daha çok severdim.
Güzel ağacım!
Sen kuruduğun zaman
Biz de inşallah
Başka mahalleye taşınmış oluruz.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Ağacım Şiirinin Açıklaması
Bir çocuğun sesiyle yazılmış bu şiir, mahalledeki tek ağaca seslenir. Çocuk, ağacı mahallede başka ağaç olmadığı için bu kadar sevdiğini açıkça söyler; üstelik ağaç onlarla kaydırak oynayabilseydi onu daha çok seveceğini ekler. Sevgi burada koşullu ve çocukça bir hesapla ölçülür. Son bölümdeki dilek şiirin en çarpıcı yeridir: Ağaç kuruduğu zaman kendilerinin “inşallah” başka mahalleye taşınmış olmalarını ister. Bu dilek hem saf hem de gülümseten bir bencillik taşır; çocuk, ağacın yokluğuyla karşılaşmak istemez. Şiir, çocuk bakışının içtenliğini ve mizahını sade bir dille yakalar.
Ağacım Ana Fikri
Çocuğun mahalledeki tek ağaca duyduğu sevgi, saf ama çıkarlarına göre şekillenen, gülümseten bir içtenlik taşır.
Teması
Çocuk gözüyle sevgi