Gel benim canımın içi, gel yanıma;
İpek çoraplar alayım sana;
Taksilere bindireyim,
Çalgılara götüreyim seni.
Gel,
Gel benim altın dişlim;
Sürmelim, ondüle saçlım, yosmam:
Mantar topuklum, bopsitilim, gel.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Altın Dişlim Şiirinin Açıklaması
Konuşan kişi, sevdiği kadını yanına çağırır ve ona vaatler sıralar: ipek çoraplar alacak, taksilere bindirecek, çalgılı yerlere götürecektir. Kadın da dönemin sokak modasına ait ayrıntılarla anılır: altın dişi, sürmesi, ondüle saçları, mantar topukları. “Gel benim altın dişlim” seslenişi, alışılmış şiir güzellerinden çok uzak, sıradan bir kadını sevgiyle ve biraz da mizahla çizer. Şiirdeki söz dağarcığı sokaktan alınmıştır; “bopsitilim” gibi argo bir sözcük bile yer alır. Orhan Veli'nin sıradan insanı ve günlük dili şiire taşıyan anlayışı burada açıkça görülür. Sevgi, süslü benzetmelerle değil, kahramanın kendi diliyle ve kendi imkânlarıyla dile getirilir.
Altın Dişlim Ana Fikri
Sıradan bir adam, sevdiği kadını kendi dünyasının diliyle ve sunabileceği küçük lükslerle yanına çağırır.
Teması
Sokak dilinde aşk