Bayrak Şiiri
Orhan Veli Kanık · İlk yayın: Papirüs dergisi (olumden sonra yayim; tarih belirtilmemis) (kaynak: Commons dosya kaydi) · 38 dize
Ey bir muharebe meydanında
Avuçları kanımla dolu,
Kafası gövdemin altında,
Bacağı kolumun üstünde,
Cansız uyuyan insan kardeşim!
Ne adını biliyorum,
Ne günahını.
İhtimal aynı ordunun neferleriyiz,
İhtimal düşman.
Belki de tanırsın beni.
Ben İstanbulda şarkı söyleyen
Tayyareyle Hamburga düşen,
Majinoda yaralanan,
Atinada açlıktan ölen,
Singapurda esir edilenim.
Alınyazımı kendim yazmadım.
Bununla beraber biliyorum,
O yazıyı yazanlar kadar olsun,
Çilekli dondurmanın tadını,
Cazbant sesindeki sevinci,
Meşhur olmanın azametini.
Sen de nimetler tanırsın biliyorum;
Çaydan, simitten,
Kalınca bir paltodan gayri.
Zeytinyağlı enginar, kremalı keklik
Bir kadeh
Black and white viski,
Kıl pıranga kızıl çengi bir esvap.
Yirmi yıllık çalışmanın
Bir kurşunluk hükmü varmış,
Hayata
Harkof bölgesinde atılmakmış nasip;
Aldırma.
Biz bir bayrak getirdik buraya kadar;
Onu daha ileriye götürürler;
Şu dünyada topu topu
İki milyar kişiyiz,
Birbirimizi biliriz.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Bayrak Şiirinin Açıklaması
Bir savaş alanında paramparça yatan ölü bir askere yapılan seslenişle açılır “Bayrak”. Konuşan kişi onun adını da günahını da bilmez; aynı ordunun ya da düşman ordunun askeri olabilirler. Ardından kendini İstanbul'da şarkı söyleyen, Hamburg'a uçakla düşen, Majino'da yaralanan, Atina'da açlıktan ölen biri olarak tanıtır; böylece savaşın bütün kurbanlarıyla özdeşleşir. Alınyazısını kendisinin yazmadığını söyler ve yaşamın nimetlerini tadanlarla çaydan, simitten başka nimet tanımayanlar arasındaki farkı gösterir. Yirmi yıllık emeğin “Bir kurşunluk hükmü” olması acı bir ironiyle anlatılır. Şiir, taşınan bayrağın ileriye götürüleceğini ve dünyadaki iki milyar insanın birbirini bildiğini söyleyerek insan kardeşliğine vurgu yapar.
Bayrak Ana Fikri
Savaşta ölen sıradan insanlar, kendi yazmadıkları bir kaderin kurbanıdır ve bütün insanlar aslında birbirinin kardeşidir.
Teması
Savaş ve insan kardeşliği