Garîbim;
Ne bir güzel var avutacak gönlümü,
Bu şehirde,
Ne de bir tanıdık çehre;
Bir tren sesi duymaya göreyim,
İki gözüm,
İki çeşme.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Tren Sesi Şiirinin Açıklaması
“Garîbim” sözcüğüyle açılan şiirde konuşan kişi kimsesiz, yabancı ve yalnız olduğunu söyler. Bulunduğu şehirde ne gönlünü avutacak bir güzel ne de tanıdık bir yüz vardır. Bu yalnızlık, tek bir sesle bütün ağırlığını ortaya koyar: Bir tren sesi duyunca iki gözü iki çeşme olur. Tren sesi, gitmeyi, uzaktaki yeri ve geride kalanları hatırlatır. Şiir, gurbetteki insanın en küçük bir çağrışımla nasıl sarsıldığını gösterir. “İki gözüm, / İki çeşme” deyimi, halk dilinden alınmış bir abartıyla gözyaşlarını anlatır. Kısa ve yalın yapısı, yalnızlık duygusunu süslemeden ve doğrudan iletir.
Tren Sesi Ana Fikri
Yabancı bir şehirde yalnız kalan insan, uzaklara giden bir tren sesini duyunca gözyaşlarını tutamaz.
Teması
Gurbet ve yalnızlık