Su taşırım, eşeğim önümde;
Deh, eşeğim, deh!
Bin kişinin canına can katar günde;
Deh, eşeğim, deh!
İki teneke bir yanına,
İki teneke öbür yanına;
Salına salına;
Can katar günde bin kişinin canına;
Deh, eşeğim, deh!
Şu dünyada varım yoğum:
Karım, eşeğim, oğlum.
Deh, eşeğim deh!
Hepinize uzun ömürler versin Tanrım.
Siz ölürseniz ben ne yaparım?
Deh, eşeğim, deh!
O su taşır, bana yağ bal,
Karıma süt olur.
Çamurlu su, içene âfiyet olur.
Günde yüz hane, bin nüfus
— Deh, eşeğim, deh! —
Hayat bulur,
Sıhhat bulur,
Bereket bulur.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Sucunun Türküsü Şiirinin Açıklaması
Eşeğiyle su taşıyan bir sucunun ağzından yazılmış bir türküdür bu şiir. Her bölümde tekrarlanan “Deh, eşeğim, deh!” nakaratı, yol boyunca eşeği süren adamın sesini ve yürüyüşün ritmini yansıtır. Sucu, eşeğin iki yanına ikişer teneke yükleyip günde bin kişinin canına can kattığını söyler. Dünyadaki varı yoğu karısı, eşeği ve oğludur; hepsine uzun ömür diler, çünkü onlar ölürse ne yapacağını bilemez. Eşeğin taşıdığı su ona yağ bal, karısına süt olur; çamurlu su bile içene afiyettir. Şiir, sıradan bir emekçinin işine duyduğu gururu, ailesine bağlılığını ve emeğin başkalarına can verişini halk türküsü diliyle anlatır.
Sucunun Türküsü Ana Fikri
Su taşıyan yoksul bir emekçi, ailesini geçindiren ve bin kişiye hayat veren işini türkü diliyle gururla anlatır.
Teması
Emek ve aile