Şoförün karısı, kıyma bana;
El etme öyle pencereden,
Soyunup dökünüp;
Senin, eniştende gözün var;
Benimse gençliğim var;
Mapuslarda çürüyemem;
Başımı belâya sokma benim;
Kıyma bana.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Şoförün Karısı Şiirinin Açıklaması
Konuşan genç bir adam, pencereden kendisine el eden şoförün karısına seslenir ve ondan “kıyma bana” diye yalvarır. Kadın soyunup dökünüp pencereden el etmektedir; adam ise bu davetin kendisini belaya sokacağından korkar. Gençliği olduğunu, hapislerde çürümek istemediğini söyler. “Senin, eniştende gözün var” dizesinin tam olarak neyi kastettiği metinden kesin anlaşılmaz; bağlam, kadının gözünün bir başkasında (eniştesinde) olduğunu, konuşan kişinin ise ona kapılmak istemediğini düşündürür. Şiirin belirgin yanı, cazibe ile korku arasında kalan konuşan kişinin mizahi telaşıdır. Halk ağzına yakın söyleyiş, sahneyi bir sokak hikâyesi gibi canlandırır.
Şoförün Karısı Ana Fikri
Genç adam, kendisine pencereden el eden şoförün karısına başını belaya sokmaması için mizahi bir telaşla yalvarır.
Teması
Cazibe ve bela korkusu