Hanginiz bilir, benim kadar,
Karpuzdan fener yapmasını;
Sedefli hançerle, üstüne,
"Gülcemal" resmi çizmesini;
Beyit düzmesini;
Mektup yazmasını;
Yatmasını,
Kalkmasını;
Bunca yılın Halime'sini
Hanginiz bilir, benim kadar,
Memnun etmesini?
Değirmende ağartmadık biz bu sakalı!
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Sakal Şiirinin Açıklaması
Deneyimiyle övünen bir ses, “Hanginiz bilir, benim kadar” diye sorar ve becerilerini sıralar. Karpuzdan fener yapmak, sedefli hançerle “Gülcemal” resmi çizmek, beyit düzmek, mektup yazmak bu beceriler arasındadır. Ardından liste beklenmedik ölçüde sıradanlaşır: yatmak, kalkmak. En sonda yılların eşi Halime'yi memnun etmeyi de bildiğini ekler. Şiir, “Değirmende ağartmadık biz bu sakalı!” deyimiyle kapanır; bu deyim, ak sakalın boşuna değil, yaşanmışlıkla kazanıldığını anlatır. Ciddi bir övünme ile mizahi ayrıntılar iç içedir. Şiir, yaşlılığın getirdiği tecrübeyi ve hayat bilgisini halk diliyle, gülümseten bir gururla anlatır.
Sakal Ana Fikri
Yaşlı kahraman, sıradan ama çeşitli becerilerini sayarak deneyimini kimsenin küçümseyemeyeceğini gururla ve mizahla söyler.
Teması
Yaşlılık ve tecrübe