Ömrün o büyük sırrını gör bir bak da
Bir tek kökü kalmış ağacın toprakta
Dünya ne kadar tatlı ki binlerce kişi
Kolsuz ve bacaksız yaşayıp durmakta.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Rubai Şiirinin Açıklaması
Başlığından da anlaşılacağı gibi şiir, dört dizeden oluşan rubai biçiminde yazılmıştır ve birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri kafiyelidir. Konuşan kişi, ömrün büyük sırrını görmeye çağırır: Toprakta tek bir kökü kalmış bir ağaç hâlâ yaşamaktadır. Ardından bu doğa görüntüsünden insana geçilir: Dünya o kadar tatlıdır ki binlerce kişi kolsuz ve bacaksız yaşamayı sürdürür. Şiir, yaşama bağlılığın en zor koşullarda bile sürdüğünü anlatır. Kolsuz ve bacaksız yaşayanlar ifadesi, yaralanmış ya da sakat kalmış insanları akla getirir; ancak metin bunların nedenini belirtmez. Kısa ve kesin bir düşünce, klasik bir biçim içinde sade bir dille dile getirilir.
Rubai Ana Fikri
Hayat o kadar tatlıdır ki tek kökü kalmış bir ağaç gibi insan da en ağır kayıplara rağmen yaşamaya devam eder.
Teması
Yaşama bağlılık