Mangal yanarmış kapılarında akşam vakitleri,
Karanlıkta bir şey görünmezmiş
Ateşten ve dumandan başka.
Kıtlık senelerinde kömürün bolluğu
Huzur ve saadet verirmiş çocuk ruhuna
Şair arkadaşım Oktay Rifat'ın
Ve Münevver Hanım, validesi,
Balık pişirirmiş mangalda ve dumanını
Mukavvadan yelpazesiyle
Genzine doldururmuş arkadaşım.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Mangal Şiirinin Açıklaması
Şair arkadaşı Oktay Rifat'ın çocukluğundan bir hatıra, başkasından dinlenmiş bir hikâye gibi aktarılır. Akşamları evlerinin kapısında mangal yanarmış; karanlıkta ateşten ve dumandan başka bir şey görünmezmiş. Kıtlık yıllarında kömürün bolluğu, çocuğun ruhuna huzur ve mutluluk verirmiş. Annesi Münevver Hanım mangalda balık pişirir, çocuk da o balığın dumanını mukavva yelpazesiyle kendi genzine doldururmuş. Şiirdeki "-mış" ekli anlatım, olayların başkasından dinlendiğini gösterir. Sıradan bir ev ayrıntısı, yoksulluk içindeki küçük bir bolluk ve balığın dumanını iştahla içine çeken bir çocuk, sıcak bir çocukluk tablosuna dönüşür.
Mangal Ana Fikri
Kıtlık yıllarında bile mangal ateşi ve annenin pişirdiği balığın kokusu, bir çocuğun ruhuna huzur ve mutluluk verebilir.
Teması
Çocukluk anısı ve ev sıcaklığı