Küçüktüm, küçücüktüm,
Oltayı attım denize;
Bir üşüşüverdi balıklar,
Denizi gördüm.
Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı;
Kuyruğu ebem kuşağı renginde;
Bir salıverdim gökyüzüne;
Gökyüzünü gördüm.
Büyüdüm, işsiz kaldım, aç kaldım;
Para kazanmak gerekti;
Girdim insanların içine,
İnsanları gördüm.
Ne yârdan geçerim, ne serden;
Ne denizlerden, ne gökyüzünden ama...
Bırakmıyor son gördüğüm,
Bırakmıyor geçim derdi.
Oymuş, diyorum, zavallı şairin
Görüp göreceği.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Macera Şiirinin Açıklaması
Bir insan ömrü, üç görme anına sığdırılır. Çocukken oltayı denize atar, balıklar üşüşür ve denizi görür. Telli duvaklı bir uçurtma yapıp gökyüzüne salıverir ve gökyüzünü görür. Büyüyünce işsiz ve aç kalır; para kazanmak için insanların arasına girer ve insanları görür. Bu üçüncü görüş öncekiler gibi sevinçli değildir. Konuşan kişi ne sevgiden ne denizden ne de gökyüzünden vazgeçebileceğini söyler; ama son gördüğü şey, yani geçim derdi onu bırakmaz. Şiir, “Oymuş, diyorum, zavallı şairin / Görüp göreceği” dizeleriyle hafif bir acı alayla kapanır. Çocukluğun hayranlığı ile yetişkinliğin geçim kaygısı karşı karşıya konur.
Macera Ana Fikri
Çocuklukta deniz ve gökyüzüyle tanışan insanın yetişkinlikte gördüğü en ağır gerçek, peşini bırakmayan geçim derdidir.
Teması
Çocukluktan geçim derdine