1914'de doğdum,
15'de konuştum;
Hâlâ konuşuyorum.
Lakırdılarım ne oldu?
Gökyüzüne mi gitti?
Belki de hepsi geri gelecek
Tayyare biçimine girip
1939'da.
Allah varsa eğer
Başka bir şey istemem ondan.
Bununla beraber istemem
Ne Allahın olmasını,
Ne de işimin
Allaha kalmasını.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Lakırdılarım Şiirinin Açıklaması
Konuşan kişi, kendi hayatını tarihlerle özetleyerek söze başlar: 1914'te doğmuş, 15'te konuşmuştur ve hâlâ konuşmaktadır. Ardından bütün bu lakırdıların nereye gittiğini sorar; gökyüzüne mi gitmişlerdir? Belki de hepsi 1939'da uçak biçimine girip geri gelecektir. Bu dize, sözlerin yerine silahların geldiği bir döneme ima gibi okunabilir. İkinci bölümde Tanrı'ya ilişkin çelişkili bir dilek dile getirilir: Allah varsa ondan başka bir şey istemez; ama hem Allah'ın olmasını hem de işinin Allah'a kalmasını istemez. Bu son dizeler kasıtlı bir çelişki ve ironi taşır; anlamları tek bir yoruma indirgenemez. Şiir, söyleyişin boşluğu ile dönemin tedirginliğini birleştirir.
Lakırdılarım Ana Fikri
Ömür boyu söylenen sözlerin nereye gittiği sorgulanırken, sözlerin yerini savaşın alabileceği tedirginliği ironik bir dille sezdirir.
Teması
Söz, zaman ve tedirginlik