İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Önce hafiften bir rüzgâr esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda
Sucuların hiç durmayan çıngırakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık,
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Serin serin Kapalı Çarşı;
Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa;
Güvercin dolu avlular.
Çekiç sesleri geliyor doklardan,
Güzelim bahar rüzgârında ter kokuları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Başımda eski âlemlerin sarhoşluğu,
Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;
Dinmiş lodosların uğultusu içinde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir yosma geçiyor kaldırımdan;
Küfürler, şarkılar, türküler, lâf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere;
Bir gül olmalı;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir kuş çırpınıyor eteklerinde;
Alnın sıcak mı değil mi, biliyorum;
Dudakların ıslak mı değil mi, biliyorum;
Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından
Kalbinin vuruşundan anlıyorum;
İstanbul'u dinliyorum.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
İstanbul'u Dinliyorum Şiirinin Açıklaması
Gözleri kapalı bir şekilde İstanbul'u dinleyen birinin duydukları tek tek sıralanır. Her bölüm “İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı” dizesiyle açılıp kapanır. Hafif bir rüzgâr, sallanan yapraklar, sucuların çıngırakları, çığlık çığlık geçen kuşlar, dalyanlarda çekilen ağlar ve suya değen bir kadın ayağı duyulur. Kapalı Çarşı, Mahmutpaşa, güvercinli avlular, doklardan gelen çekiç sesleri, bir yalının loş kayıkhaneleri ve kaldırımdan geçen bir yosma birbirini izler. Son bölümde şehir ile sevgili birbirine karışır: Konuşan kişi onun alnının sıcaklığını, dudaklarının ıslaklığını bilir, kalbinin vuruşundan anlar. Şiir, İstanbul'u görüntüyle değil seslerle ve sevgiyle anlatır.
İstanbul'u Dinliyorum Ana Fikri
Gözleri kapalı İstanbul'u dinleyen şair, şehrin seslerini sayarken İstanbul'u sevdiği kadınla bütünleştirir.
Teması
İstanbul sevgisi