Gün doğmadan,
Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.
Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,
İçinde bir iş görmenin saadeti,
Gideceksin;
Gideceksin ırıpların çalkantısında.
Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;
Sevineceksin.
Ağları silkeledikçe
Deniz gelecek eline pul pul;
Ruhları sustuğu vakit martıların,
Kayalıklardaki mezarlarında,
Birden,
Bir kıyamettir kopacak ufuklarda.
Deniz kızları mı dersin, kuşlar mı dersin;
Bayramlar seyranlar mı dersin, şenlikler cümbüşler mi?
Gelin alayları, teller, duvaklar, donanmalar mı?
Heeeey!
Ne duruyorsun be, at kendini denize;
Geride bekliyenin varmış, aldırma;
Görmüyor musun, her yanda hürriyet;
Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;
Git gidebildiğin yere.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Hürriyete Doğru Şiirinin Açıklaması
Gün doğmadan denize açılan bir balıkçıya coşkulu bir sesle seslenilir. Kürek tutmanın “şehveti”, bir iş görmenin saadeti, karşıya çıkan balıklar ve ağlardan pul pul dökülen deniz, emekle doğanın iç içe geçtiği bir sabahı anlatır. Ardından ufukta bir “kıyamet” kopar; deniz kızları mı, kuşlar mı, şenlikler mi olduğu bilinmeyen bir coşku belirir. Şiirin doruğunda “Heeeey!” ünlemiyle gelen çağrı yer alır: Kendini denize at, geride bekleyen varsa aldırma. Her yanın hürriyet olduğunu söyleyen konuşan kişi, yelken, kürek, balık, su olup gidebildiğin yere gitmeyi öğütler. Özgürlük burada doğaya ve harekete bütünüyle kapılmak olarak anlatılır.
Hürriyete Doğru Ana Fikri
Denize açılan insan, emeğin ve doğanın coşkusu içinde her bağı bırakıp sınırsız bir özgürlüğe çağrılır.
Teması
Deniz ve özgürlük