I
Damlara bakan penceresinden
Liman görünürdü
Ve kilise çanları
Durmadan çalardı, bütün gün.
Tren sesi duyulurdu yatağından
Arada bir
Ve geceleri.
Bir de kız sevmeye başlamıştı
Karşı apartımanda.
Böyle olduğu halde
Bu şehri bırakıp
Başka şehre gitti.
II
Şimdi kavak ağaçları görünüyor,
Penceresinden,
Kanal boyunca.
Gündüzleri yağmur yağıyor;
Ay doğuyor geceleri
Ve pazar kuruluyor, karşı meydanda.
Onunsa daima;
Yol mu, para mı, mektup mu;
Bir düşündüğü var.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Hicret Şiirinin Açıklaması
Üçüncü kişi ağzından yazılan şiir, iki bölümde bir yer değiştirmeyi anlatır. İlk bölümde kişinin eski şehrindeki penceresinden liman görünmekte, kilise çanları bütün gün çalmakta, geceleri tren sesi duyulmaktadır. Karşı apartmanda bir kızı da sevmeye başlamıştır. Bütün bunlara rağmen şehri bırakıp başka bir şehre gider. İkinci bölümde yeni penceresinden kanal boyunca kavak ağaçları görünür; gündüzleri yağmur yağar, geceleri ay doğar, karşı meydanda pazar kurulur. Ancak onun hep “Yol mu, para mı, mektup mu” bir düşündüğü vardır. Şiir, nereye giderse gitsin insanın içindeki huzursuzluktan kurtulamamasını yalın görüntülerle anlatır. Başlıktaki “hicret”, göç anlamına gelir.
Hicret Ana Fikri
Sevdiği şehri ve yeni başlayan bir aşkı bırakıp göç eden insan, yeni yerinde de kaygılarından kurtulamaz.
Teması
Göç ve huzursuzluk