Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada âşık oldum;
Eve ekmek ve tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Güzel Havalar Şiirinin Açıklaması
Konuşan kişi, hayatındaki bütün başıboşlukların sorumlusunu esprili bir biçimde güzel havalarda bulur: “Beni bu güzel havalar mahvetti.” Böyle bir havada Evkaftaki memuriyetinden istifa etmiş, tütüne alışmış, âşık olmuştur. Eve ekmek ve tuz götürmeyi de böyle havalarda unutmuştur. Şiir yazma “hastalığı” da hep güzel havalarda nüksetmiştir. Bu sayım, sorumluluktan kaçmayı ve sıradan hayatın düzenini bozan her şeyi havaya yüklemenin mizahını taşır. Aynı zamanda, güzel bir günün insanı işten, ev hesaplarından koparıp aşka, şiire, keyfe çağırdığını da anlatır. Başta ve sonda tekrarlanan dize, bu tatlı şikâyeti çerçeveler.
Güzel Havalar Ana Fikri
Güzel havalar insanı işinden ve ev geçindirme sorumluluğundan koparıp aşka, keyfe ve şiire sürükler.
Teması
Güzel hava ve başıboşluk