Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda.
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüylerinde ayrı telâş!..
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi...
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Gün Olur Şiirinin Açıklaması
Her şeyi bırakıp doğaya kaçma isteği, “Gün olur” kalıbıyla ritim kazanır. “Gün olur, alır başımı giderim” dizesiyle başlayan yolculuk, denizden yeni çıkmış ağların kokusunda, yelkovan kuşlarının peşinde adalar arasında sürer. İkinci bölümde düşünülemeyecek dünyalardan söz edilir: Çiçekler gürültüyle açar, topraktan gürültüyle duman çıkar. Martıların her tüyündeki ayrı telaş, doğanın coşkusunu gösterir. Son bölümde tekrarlanan “Gün olur” kalıbıyla insanın başına kadar maviye, güneşe gömüldüğü günler anılır; şiir “deli gibi...” diye yarım kalır. Bu yarım bırakış, sözcüklerin karşılayamadığı bir coşkuyu sezdirir. Şiir doğayla bütünleşmenin sevincini taşır.
Gün Olur Ana Fikri
İnsan bazı günler her şeyi bırakıp denize, kuşlara ve güneşe karışır; bu kaçış ona sözle anlatılamayan bir coşku verir.
Teması
Doğaya kaçış ve coşku