Mektepten kaçıyorsun,
Kuş tutuyorsun,
Deniz kenarına gidip
Fena çocuklarla konuşuyorsun,
Duvarlara fena resimler yapıyorsun;
Bir şey değil,
Beni de baştan çıkaracaksın.
Sen ne fena çocuksun!
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Fena Çocuk Şiirinin Açıklaması
Konuşan kişi, bir çocuğun yaramazlıklarını sayarak onu azarlar gibi yapar. Çocuk mektepten kaçar, kuş tutar, deniz kenarına gidip “fena çocuklarla” konuşur, duvarlara fena resimler çizer. Ancak azarın ortasında tonu değiştiren bir itiraf gelir: “Bir şey değil, / Beni de baştan çıkaracaksın.” Bu dize, konuşan kişinin çocuğun özgür hayatına aslında imrendiğini gösterir. Okul yerine kuşları, denizi ve sokağı seçen çocuk, büyüğün içindeki bastırılmış isteği uyandırır. Son dizedeki “Sen ne fena çocuksun!” ünlemi artık bir kızgınlık değil, gizli bir hayranlık ve şakadır. Şiir, ironik bir tersine çevirmeyle özgürlük özlemini dile getirir.
Fena Çocuk Ana Fikri
Yaramaz çocuğu azarlıyor gibi görünen büyük, aslında onun okul dışındaki özgür hayatına imrenir.
Teması
Çocukluk ve özgürlük özlemi