Gemiler geçer rüyalarımda,
Allı pullu gemiler, damların üzerinden;
Ben zavallı,
Ben yıllardır denize hasret,
"Bakar bakar ağlarım".
Hatırlarım ilk görüşümü dünyayı,
Bir midye kabuğunun aralığından:
Suların yeşili, göklerin mavisi,
Lâpinaların en hârelisi...
Hâlâ tuzlu akar kanım
İstiridyelerin kestiği yerden.
Neydi o deli gibi gidişimiz,
Bembeyaz köpüklerle, açıklara!
Köpükler ki fena kalpli değil,
Köpükler ki dudaklara benzer;
Köpükler ki insanlarla
Zinaları ayıp değil.
Gemiler geçer rüyalarımda,
Allı pullu gemiler, damların üzerinden;
Ben zavallı,
Ben yıllardır denize hasret.
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Denizi Özliyenler İçin Şiirinin Açıklaması
Yıllardır denize hasret kalmış bir insanın düşleri, bu şiirde nakaratlı bir özleme dönüşür. Rüyalarında allı pullu gemiler damların üzerinden geçer; konuşan kişi kendine “Ben zavallı” der ve “Bakar bakar ağlarım” sözünü tırnak içinde anar. İkinci bölümde dünyayı ilk kez bir midye kabuğunun aralığından gördüğünü, istiridyelerin kestiği yerden kanının hâlâ tuzlu aktığını söyleyerek kendini denizden doğmuş bir varlık gibi hayal eder. Açıklara bembeyaz köpüklerle gidişler, dudaklara benzeyen köpükler coşkuyla anılır. Başta ve sonda tekrarlanan dizeler, şiire bir özlem nakaratı kazandırır. Deniz, burada bir manzara değil, kaybedilmiş bir yuva gibi özlenir.
Denizi Özliyenler İçin Ana Fikri
Yıllardır denizden uzak kalan insan, kendini denize ait bir varlık gibi hisseder ve onu rüyalarında özlemle arar.
Teması
Deniz özlemi