Arzulu mudur acaba
Bir tank, rüyasında
Ve ne düşünür tayyare
Yalnız kaldığı zaman?
Hep bir ağızdan şarkı söylemesini
Sevmez mi acaba gaz maskeleri
Ay ışığında?
Ve tüfeklerin merhameti yok mudur
Biz insanlar kadar olsun?
Orhan Veli Kanık 1950 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Bizim Gibi Şiirinin Açıklaması
Tanklar, uçaklar ve gaz maskeleri, sorular aracılığıyla insan gibi düşünen varlıklara dönüştürülür. Bir tankın rüyasında arzulu olup olmadığı, yalnız kalan bir uçağın ne düşündüğü, gaz maskelerinin ay ışığında hep bir ağızdan şarkı söylemeyi sevip sevmediği sorulur. Bu sorular ilk bakışta tuhaf ve şakacı görünür. Son dize ise şiirin yönünü değiştirir: “Ve tüfeklerin merhameti yok mudur / Biz insanlar kadar olsun?” Bu soru, insanların merhametinin de pek fazla olmadığını ironik biçimde ima eder. Savaş makineleri insana benzetilirken, insanın savaştaki acımasızlığı da makinelere yaklaştırılmış olur. Başlık, bu benzerliği açıkça vurgular.
Bizim Gibi Ana Fikri
Savaş araçlarına insanca duygular yakıştırılırken, insanların merhametinin de ne kadar az olduğu ironik biçimde sorgulanır.
Teması
Savaş ve merhamet