Bana Sor Sevgili Kâri Şiiri
Mehmet Âkif Ersoy · İlk yayın: Safahat 1. kitap (1911), kitabın açılış şiiri · 10 dize
Bana sor sevgili kâri; sana ben söyliyeyim,
Ne hüviyyette şu karşında duran eş'ârım;
Bir yığın söz ki, samîmiyyeti ancak hüneri;
Ne tasannu' bilirim, çünkü, ne san'atkârım.
Şi'r için "göz yaşı" derler; onu bilmem, yalnız,
Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!
Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyliyemem;
Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım!
Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa;
Oku, zîrâ onu yazdım iki söz yazdımsa.
Mehmet Âkif Ersoy 1936 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Bana Sor Sevgili Kâri Şiirinin Açıklaması
Safahat'ın başında yer alan on dizelik şiirde şair, okura (“kâri”) doğrudan seslenerek şiirlerinin nasıl bir şey olduğunu kendisi anlatır. Onların bir yığın söz olduğunu, tek hünerlerinin samimiyet olduğunu söyler; çünkü ne yapmacık (“tasannu'”) bilir, ne de sanatkârdır. Şiire “göz yaşı” dendiğini hatırlatır, ama kendi eserlerinin aczinin gözyaşı olduğunu belirtir. “Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyliyemem” dizesiyle duyduklarını tam olarak dile getiremediğini, kalbinin dili olmadığından yakındığını anlatır. Son iki dizede okura bir koşul sunar: Eğer ona duygulu bir yürek lazımsa okumalıdır; çünkü şair iki söz yazdıysa o yüreği yazmıştır. Şiir, gösterişten uzak, içten bir şiir anlayışını savunan bir sunuş metnidir ve samimiyeti sanatın önüne koyan bir tavrı açıkça ortaya koyar.
Bana Sor Sevgili Kâri Ana Fikri
Şair, şiirlerinin sanat gösterisi değil, duygularını tam anlatamayan samimi bir yüreğin sözleri olduğunu okura içtenlikle açıklar.
Teması
Samimiyet ve şiir anlayışı