Nefes Şiiri
Sabahattin Ali · İlk yayın: Atsız Mecmua 3. sayı (kaynak: Vikikaynak dosya ozeti; dergi sayisi/tarih eslesmesi dogrulanmadi) · 17 dize
Gök Alpa ithaf
Kalplere serptiğin kıvılcımlardan
Bir ışık yanıyor ey büyük nebi..
Gönüller, zâtını bize aşk sunan,
Bir mürşit tanıyor ey büyük nebi.
Bilirsin göynümün ne duyduğunu,
Karşında tekrara hacet yok bunu,
Benliğim önünde, ululuğunu
Daima anıyor ey büyük nebi.
Başımız önünde geliyor yere;
Işıklar dağıttın sen gönüllere.
Milliyet aşkını duyan bir kere.
Seni nur sanıyor ey büyük nebi.
Mefkûre nuruyla bizleri besle,
uğrunda ölelim biz de hevesle;
Gençliğin kalbi bu taze nefesle
Beraber kanıyor ey büyük nebi.
Sabahattin Ali 1948 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Nefes Şiirinin Açıklaması
"Gök Alpa ithaf" notuyla açılan dört dörtlüklük şiirde her dörtlük "ey büyük nebi" seslenişiyle biter. Şair, kalplere kıvılcımlar serptiği için gönüllerde bir ışık yandığını söylediği bu kişiyi bir mürşit, yol gösterici olarak över. İkinci dörtlükte ona duyduğu bağlılığı tekrar etmeye gerek olmadığını, onun ululuğunu her zaman andığını belirtir. Üçüncü dörtlükte saygıyla baş eğildiğini, onun gönüllere ışık dağıttığını, milliyet aşkını bir kez duyan herkesin onu nur saydığını söyler. Son dörtlükte ise ondan, gençliği mefkûre yani ülkü ışığıyla beslemesini ister; bu ülkü uğruna hevesle ölmeye hazır olduklarını söyler ve gençliğin kalbini bu "taze nefes"e bağlar. Şiir coşkulu bir övgü ve bağlılık şiiridir.
Nefes Ana Fikri
Şair, gençliğe ülkü ve milliyet aşkı aşıladığını düşündüğü bir yol göstericiyi coşkuyla över ve o ülküye bağlılığını dile getirir.
Teması
Ülkü, övgü ve bağlılık