Aklı kafamızdan sürsek,
İlmin içine tükürsek,
Dünyaya çevirip dirsek
Günümüzü hoş geçirsek...
Gökten ve yerden uzakta,
Neş'e, kederden uzakta,
Düşüncelerden uzakta,
Günümüzü hoş geçirsek...
Ne dost yüzünü yalasak,
Ne düşmanları dalasak,
Kendimizi oyalasak,
Günümüzü hoş geçirsek...
Vücut cevhersiz bir kalıp,
Hiçe gider hiçten gelip.
Bir tenhaca köşe bulup,
Günümüzü hoş geçirsek...
Toprağa girinceye dek,
Esrarı görünceye dek,
Yani, geberinceye dek,
Günümüzü hoş geçirsek.
Sabahattin Ali 1948 yılında öldüğü için bu eserin özgün metni kamu malıdır. Metin Vikikaynak aktarımından alınmıştır ve CC BY-SA 4.0 lisansıyla paylaşılır.
Günümüz Şiirinin Açıklaması
Her dörtlüğün sonunda tekrarlanan "Günümüzü hoş geçirsek" dizesi, düşünmekten ve sorumluluktan kaçan bir yaşam isteğini taşır. İlk dörtlükte aklın kafadan sürülmesi, ilme tükürülmesi, dünyaya dirsek çevrilmesi istenir. Ardından gökten, yerden, neşeden, kederden ve düşüncelerden uzak kalma dileği gelir. Şiirdeki ses ne dostlara yaranmak ne de düşmanlarla uğraşmak ister; yalnızca kendini oyalamak, tenha bir köşe bulup vakit geçirmek peşindedir. Bedeni değersiz bir kalıp olarak görür, insanın hiçten gelip hiçe gittiğini söyler. Son dörtlükteki "Yani, geberinceye dek" dizesi bu isteğin ardındaki acıyı ve alayı ortaya koyar; şiir, anlamını yitirmiş bir hayata yönelik acı bir eleştiri olarak da okunabilir.
Günümüz Ana Fikri
Düşünceden, bilgiden ve duygudan arınmış, yalnızca vakit öldürmeye dayanan bir hayat, ölüme kadar süren boş bir oyalanmadan ibarettir.
Teması
Boşluk ve anlamsızlık